Wij waren, ik ben

‘Ik vind het onvoorstelbaar. Nooit naar school gegaan en dit kunnen produceren. Hoe je oordeelloos alles feitelijk beschrijft, ik vind het een schitterend boek.’ – Humberto Tan ‘Een waardevol boek omdat het de dunne lijn schetst tussen verhalen, religie en geestesziekte. En in dat licht is het ook geen wonder dat het zo’n grote bestseller is. […] Israel van Dorsten is ook een natuurlijke verteller.’ – De Groene Amsterdammer ‘Ik stond er echt van te kijken hoe puur hij is en onbevangen, eerlijk, hoeveel zelfreflectie die jongen heeft.’ – Raven van Dorst ‘Wij waren, ik ben ontroert als bewijs van de ontwikkelingsdrang en veerkracht van een jong mens die zich weet te ontworstelen aan een beklemmend systeem.’ – de Volkskrant Op zondag 13 oktober 2019 verliet ik de boerderij waar ik jarenlang vastzat en stapte een café in Ruinerwold binnen. Op dat moment maakte ik me definitief los uit de geloofswereld van mijn vader, die mij vijfentwintig jaar lang in zijn macht had. In dit boek beschrijf ik mijn leven. Mijn vaders geloof en overtuigingen waren mijn realiteit: naar school ging ik niet, ik bestond niet eens voor de buitenwereld, en ik had geen vrienden. Er waren alleen de geesten die om ons heen dwaalden en waarmee we praatten. Bidden was onze enige redding, God zat altijd in mijn hoofd. Dan komen de eerste scheurtjes in mijn geloof, en dat worden er geleidelijk steeds meer. Het internet is de sleutel voor mijn ontwikkeling. Ik zoek een weg naar de vrijheid voorbij schuld, angst, verdriet, onzekerheid. Maar wanneer mijn gedachten eindelijk vrij zijn, voel ik me meer opgesloten dan ooit. Ik wil weg uit de boerderij waar ik samen met mijn familie verborgen voor de buitenwereld leef. Maar wie gaat mij helpen? – Israel van Dorsten