Plots een bots met geklots

27 bundels zijn er nogal wat. Maar dit is toch echt er weer één van de amateurdichter die ik ben. Inderdaad de onderwerpen zijn al lang hetzelfde. Maar de verpakking is wéér anders. Nee niet die van snoepjes of witte chocolade (alsof je dát niet snapte.). Een uit de hand gelopen hobby – wat zacht als een een kanarievacht is uitgedrukt. Maar dit soort expressie – kruisrijmgedichten – past me als een leren motorjack met maat large. Terwijl ik geen dergelijke tweewieler rijd. Laat maar gaan. En een auto… nee toch maar niet want dan verliest Max Verstappen zijn status als beste coureur van Nederland. Dat wil ik hem niet aandoen. Dit soort dingen zijn hierin meermaals terug te vinden dus als je daarvan houdt schaf deze aan. Ik heb een eiland in het tropische gebied van deze rots met een behoorlijke rumoerige binnenkant en erg veel H2O op het oog. Dubai heb ik maar uit mijn hoofd gezet. Daar een beetje Gordon tegen het lijf lopen… Nee door die ervaring gaat beslist al met levensvreugde aan diggelen als het wegwerken van een Tweede Wereldoorlog bom door de explosieven opruimingsdienst. Afijn, 32 stuks waarvoor ik me uitgesloofd heb. Begin voor mijn strand; wellicht je eigen plezier!!