Het vaderboek van de sinai

Bloemlezingen met spreuken, verhalen, anecdotes, wonderen en details uit het leven van de asketen begonnen in Egypte al in de vierde eeuw te verschijnen. Binnen korte tijd kenden zij een grote verspreiding en zij werden, met de Heilige Schrift, de bij het volk meest geliefde literatuur, want het waren ook de meest toegankelijke en praktische verklarende commentaren op het woord van God. Inderdaad verklaarden de daden en de woorden van de woestijnvaders (van de oudvaders of abba’s, zoals ze meestal genoemd worden) de christelijke boodschap op een eenvoudige en levendige wijze, die de essentie is van de diepe ervaring van de vaders door hun mede-gekruisigd zijn en hun mede-opstanding met Christus. Zij tonen hoe het woord van God tot uitdrukking kan worden gebracht en kan worden geleefd te midden van de problemen en kleinigheden van het dagelijkse leven. Zo wordt de verschijning van het eeuwig Koninkrijk van Christus niet op een abstracte of theoretische wijze geopenbaard, maar op een concrete plaats en tijd. Op die manier wordt de waarheid van Christus actueel, levendig en begrijpelijk.